Dokumentacja

Ścisła weryfikacja na klientach

Domyślnie klient szyfruje każde połączenie, ale nie sprawdza, kto jest po drugiej stronie — ta sama postawa zaufania przy pierwszym użyciu co akceptowanie certyfikatu z podpisem własnym w przeglądarce. Ścisła weryfikacja to zmienia: klient sprawdza certyfikat serwera względem głównego CA, które dostarczysz, i odmawia połączenia, dopóki łańcuch, ważność i SAN nie przejdą wszystkich sprawdzeń. To czyni ataki typu man-in-the-middle na połączenie praktycznie niemożliwymi — kosztem jednego ręcznego kroku: przekazania klientowi głównego CA serwera.

Gdzie to skonfigurować

Ścisłą weryfikację konfiguruje się per serwer w panelu edycji serwera klienta, obok adresu i klucza tajnego:

  1. Certyfikat głównego CA (PEM) — wielowierszowe pole na publiczny certyfikat głównego CA serwera;
  2. Ścisła weryfikacja CA (łańcuch, ważność i SAN) — dostępne do zaznaczenia dopiero po wprowadzeniu CA.
Panel edycji serwera w kliencie desktopowym: wielowierszowe pole Certyfikat głównego CA (PEM) z polem wyboru ścisłej weryfikacji CA poniżej

Dostarczenie głównego CA do klienta

Dwie drogi, z tego samego źródła (strona Certyfikaty i TLS serwera — zobacz stronę Domeny i zarządzanie SAN):

  • Kopiuj i wklej — naciśnij Kopiuj główne CA w interfejsie WWW i wklej PEM w pole Certyfikat głównego CA (PEM) klienta;
  • Import ciągu udostępniania — ciągi udostępniania generowane przez klienta zawierają główne CA razem z adresem i kluczem. Import takiego ciągu automatycznie wstępnie wypełnia pole CA; odbiorca musi tylko zaznaczyć pole wyboru ścisłej weryfikacji.

Główne CA jest takie same dla każdego klienta i nie zmienia się przy odnowieniach certyfikatu — wystarczy ustawić je raz na serwer.

Co sprawdza tryb ścisły

Gdy pole wyboru jest zaznaczone, każde połączenie z tym serwerem musi przedstawić certyfikat, który:

  1. Tworzy łańcuch do skonfigurowanego głównego CA — certyfikat podpisany przez cokolwiek innego zostaje odrzucony;
  2. Mieści się w okresie ważności — certyfikaty wygasłe lub jeszcze nieważne zostają odrzucone;
  3. Nosi SAN pasujący do adresu, z którym się łączysz — certyfikat wystawiony dla innych nazw zostaje odrzucony.

Jeśli któreś sprawdzenie się nie powiedzie, połączenie zostaje odrzucone z błędem wskazującym, które sprawdzenie nie powiodło się. Bez pola wyboru (lub bez CA) połączenia pozostają szyfrowane, ale te sprawdzenia są pomijane.

Zweryfikuj odcisk

Zanim zaczniesz ufać głównemu CA, potwierdź, że masz prawdziwe: strona Certyfikaty i TLS pokazuje odcisk SHA-256 głównego CA. Porównaj go z PEM-em, który masz zamiar wkleić (lub PEM-em osadzonym w otrzymanym ciągu udostępniania). Jeśli się różnią, nie włączaj ścisłej weryfikacji — zamiast tego uzyskaj CA zaufanym kanałem.

Częste niepowodzenia

  • Niezgodność SAN — łączysz się pod nazwą lub adresem IP, którego nie ma w certyfikacie. Dodaj go na serwerze (zobacz stronę Domeny i zarządzanie SAN) i wystaw ponownie;
  • Certyfikat wygasł lub jest jeszcze nieważny — zegar serwera jest nieprawidłowy albo odnowienie certyfikatu liścia nie powiodło się. Sprawdź status certyfikatu w interfejsie WWW;
  • Nie podpisany przez skonfigurowane CA — CA w polu należy do innego serwera albo połączenie jest przechwytywane. Porównaj odciski przed kontynuowaniem.