Klient wiersza poleceń

vtermc to klient wiersza poleceń: łączy się z serwerem, tworzy lub podłącza sesje terminali i zarządza zapisaną listą serwerów — wszystko w zwykłym terminalu, przez SSH albo na maszynie headless. Współdzieli ~/.vibeterminal/client.json z klientem desktopowym, więc oba widzą te same serwery.

Uruchamianie terminala

Uruchom vtermc bez flag trybu, aby utworzyć nowy terminal na serwerze lokalnym (domyślnie wss://localhost:7878) z wykrytą powłoką i strumieniować go do bieżącego terminala. Wpisz exit (lub Ctrl+D) w zdalnej powłoce, aby zakończyć sesję.

Sesje żyją na serwerze: jeśli połączenie padnie — utrata sieci, zamknięcie okna, ubicie vtermc — sesja dalej działa i można ją później podłączyć przez vtermc -s.

• vtermc -p <id> — start z konkretnym profilem terminala (lista profili jest w sekcji Profiles Web UI);
• vtermc -p — bez id profilu: selektor interaktywnie wypisuje profile serwera;
• vtermc -w <dir> — ustawia katalog roboczy nowej sesji.

Gdy stdin nie jest terminalem (potok lub plik), vtermc przechodzi w tryb wsadowy: stdin trafia do sesji, a wyjście płynie aż do jej zamknięcia — przydatne ze skryptów lub agentów:

echo "make test" | vtermc

Łączenie z serwerem

• --server wss://host:port — połączenie z konkretnym serwerem zamiast lokalnego (adresy IPv6 w nawiasach: wss://[fd00::1]:7878); zmienna środowiskowa VTERM_SERVER ustawia tę samą wartość domyślną;
• Uścisk dłoni jest odpowiadany tajnym kluczem serwera: serwery dodane przez -a/-s niosą swój klucz w client.json; serwer lokalny wraca do zmiennej środowiskowej TERMINAL_GUI_SECRET_KEY (lub klucza w jawnym tekście w server.json).

Dodawanie serwerów

-a zapisuje serwer w client.json i kończy — nigdy nie otwiera terminala. Dwie drogi:

• vtermc -a — interaktywne pytania: Server name, Server address i Secret key. Adres musi mieć postać wss://host:port (błędne wejście jest ponownie żądane; pusty adres anuluje). Pusta nazwa wraca do adresu;
• vtermc -a "vtshare1:..." — wklej zaszyfrowany ciąg udostępniania. Kliknięcie QR Code parowania w sekcji Server Web UI kopiuje go do schowka; vtermc odszyfrowuje go i automatycznie wypełnia nazwę, adres i klucz tajny.

Detale warte poznania:

• ponowne dodanie istniejącego adresu aktualizuje ten wpis w miejscu (zachowuje jego id) zamiast go duplikować;
• adresy lokalne są odrzucane — Local jest zawsze niejawnie dostępny i nigdy nie wymaga wpisu;
• wpisy pokazuje też Server Manager klienta desktopowego.

Wybór serwerów i sesji

vtermc -s otwiera dwa pełnoekranowe selektory (wymaga interaktywnego terminala):

1. Lista serwerów — najpierw Local, potem każdy zarządzany serwer jako Name (adres). Nawigacja strzałkami lub j/k, skok cyfrą, Enter wybiera, q anuluje;
2. Lista terminali — najpierw New Terminal, potem aktywne sesje tego serwera z katalogiem roboczym, tytułem i serwerem właścicielem. Podłącz się do istniejącej sesji albo utwórz nową (która respektuje -p / -w jak zwykłe uruchomienie vtermc).

Podłączanie nigdy nie przerywa sesji — dalej działa na serwerze między podłączeniami.

Usuwanie serwera

Na liście serwerów przejdź na zarządzany serwer i naciśnij d: wiersz czerwienieje, a podpowiedź prosi o potwierdzenie. Naciśnij y (lub Enter), aby usunąć wpis z client.json, każdy inny klawisz przerywa. Local nie może być usunięty.

Zmienne środowiskowe

Nowa sesja dziedziczy stały zestaw z Twojej powłoki — PATH, HOME, USER, SHELL, TERM, WT_PROFILE_ID, PSMODULEPATH:

• --env-inherit <patterns> — lista rozdzielona przecinkami (lub zmienna środowiskowa VTERM_ENV_INHERIT); obsługiwane są symbole wieloznaczne *;
• -e VAR=VALUE — wstrzyknięcie dodatkowych zmiennych (powtarzalne);
• --no-env — rozpoczęcie sesji bez żadnych dziedziczonych zmiennych.

vtermc -w ~/project -e RUST_LOG=debug --env-inherit "PATH,HOME,TERM"

Wszystkie opcje

-p, --profile [<ID>]          Wybór profilu terminala (pomiń dla listy interaktywnej)
-w, --working-dir <DIR>       Ustawienie katalogu roboczego
-s, --select                  Interaktywny wybór serwera i istniejącego terminala
-a, --add [<SHARE>]           Dodanie serwera (vtshare1: ciąg udostępniania, lub interaktywnie)
    --server <URL>            Adres WebSocket serwera [env: VTERM_SERVER]
-e, --env <VAR=VALUE>         Dodatkowe zmienne środowiskowe
    --no-env                  Bez dziedziczenia zmiennych środowiskowych
    --env-inherit <PATTERNS>  Wzorce dziedziczonych zmiennych środowiskowych [env: VTERM_ENV_INHERIT]