Terminal MCP

Każdy terminal jest pełnoprawnym obywatelem MCP (Model Context Protocol): zewnętrzni agenci prowadzą terminale przez narzędzia MCP serwera — listować terminale, czytać ekran, wykonywać polecenia, czekać na ukończenie — pozwalając agentowi kodowania, którego już używasz, operować na prawdziwych interaktywnych powłokach.

Narzędzia MCP terminala serwera

Wokół sesji terminala klient MCP może:

• list_terminals — wszystkie otwarte terminale; get_terminal — tytuł, cwd i status aplikacji jednego terminala;
• get_screen — aktualny widoczny tekst ekranu; get_scrollback — ostatnie wiersze historii;
• send_command — wykonać wiersz polecenia (z dołączonym Enterem); send_input — surowy tekst bez Enter (potwierdzenie y, wypełnianie formularzy); send_key — nazwane klawisze (Enter, Ctrl+C, strzałki);
• clear_terminal — wyczyścić bufor; resize_terminal — przeskalować PTY; wait_terminal — blokować, dopóki terminal nie będzie wolny.

Adresowanie terminala: Terminal ID

Wywołania narzędzi celują w terminal przez jego Terminal ID. Prawy przycisk w terminalu → MCP → Copy Terminal ID, a potem wklej ID agentowi, żeby prowadził dokładnie ten terminal.

Rejestracja aplikacji agenta jednym kliknięciem

Podmenu MCP wypisuje też aplikacje agentów wykryte na serwerze (CLI edytorów i podobne). Kliknięcie aplikacji wpisuje gotowe polecenie mcp add do terminala — bez końcowego nowego wiersza; przejrzyj je i sam naciśnij Enter, aby zarejestrować usługę MCP tego serwera u tego agenta. Pozycje chowają się, gdy aplikacja już działa w sesji, by tekst nie wpadał do jej UI.

Typowa pętla: skopiuj Terminal ID agentowi → send_command startuje build → wait_terminal aż skończy → get_screen czyta wynik. Razem z Automatycznym potwierdzaniem (zobacz rozdział o terminalach) długie interaktywne zadania działają niemal bez nadzoru.