Dostosowywanie i rozwój

Są dwa poziomy dostosowania: załatać źródło istniejącego dodatku albo napisać nowy na wzór wbudowanego i wgrać go.

Hot-patch źródła

Przycisk ołówka na każdej karcie dodatku otwiera jego źródło JavaScript do edycji. Zapisanie tworzy migawkę, która nadpisuje oryginał — dla wbudowanych i wgranych dodatków — a zmiana działa natychmiast, bez restartu. Sprawdza się przy poprawianiu promptu, naprawie URL czy prototypowaniu pomysły na żywo.

Reset porzuca migawkę i przywraca pierwotne źródło (tylko wbudowane — wgrany dodatek jest już twój).

Pisanie własnego dodatku

Dodatek to dwa pliki:

• <id>.json — manifest: id, name, description, author, email, date, type oraz config_fields (key, label, typ pola, wartość domyślna, opis), z których Web UI robi formularz;
• <id>.js — źródło: zwykły plik JavaScript (uruchamiany przez wbudowany silnik QuickJS, z mostem addon.get_config() do skonfigurowanych pól), eksportujący funkcje, które wywołuje jego typ — np. chat_completion() dla dostawcy LLM, listy narzędzi i wywołania mostu dla dodatku MCP.

Najszybszy start to eksport istniejącego dodatku: przycisk Export na jego karcie pobiera zip z manifestem i źródłem razem. Wybór wbudowanego dodatku najbliższego celowi (leżą też w crates/vterm-server/src/addon/builtins/), zmiana id, name, type i eksportowanych funkcji, po czym instalacja wyniku przez Upload Addon. Wgrane dodatki można usunąć przyciskiem kosza.

Przechowywanie

Wgrane dodatki i migawki źródeł leżą w folderze addons/ katalogu konfiguracji jako <id>.json + <id>.js, więc przeżywają restarty. Dla wbudowanego id uwzględniane jest tylko nadpisanie .js — wbudowany dodatek zachowuje własny manifest.