Dodawanie kontekstu dla agentów

Agenci kodu (Claude Code, Codex, Kimi, Pi, OpenCode…) wiedzą tylko to, co trafia do ich wejścia. Dodawanie kontekstu to sposób wręczenia im ścieżek plików i fragmentów kodu bez przepisywania: przeciągnij pliki z Explorer, albo przeciągnij zaznaczony tekst z edytora kodu i widoku diffa Gita prosto do terminala agenta albo wejścia czatu Copilot.

Przeciąganie plików

Naciśnij plik — lub wielokrotne zaznaczenie — na liście plików Explorer i przeciągnij go:

• Na terminal: pełne ścieżki są wpisywane w miejscu upuszczenia, oddzielone spacjami, gotowe stać się częścią Twojego następnego promptu do agenta;
• Na wejście czatu Copilot: ścieżki trafiają do szkicu wiadomości, po jednej na wiersz, byś złożył wieloplikowy prompt przed wysłaniem.

Ścieżki przeciągnięte z menedżera plików systemu i upuszczone na terminal są automatycznie cytowane, więc nazwy ze spacjami przeżywają nietknięte.

Przeciąganie zaznaczonego kodu jako kontekstu

Zaznacz tekst w edytorze kodu lub dififie Gita, a następnie naciśnij samo zaznaczenie i przeciągnij je na terminal:

• gdy terminal uruchamia agenta kodu, upuszczenie wstawia blok kontekstu — ścieżkę pliku, zakres wierszy i fragment owinięty w płotek kodu:

File: crates/vterm/src/ui/terminal_view.rs
Lines: 558-566
```
fn can_accept_native_drop(&self, info: &DndInfo) -> bool { … }
```

• gdy terminal jest na zwykłym zachęcie powłoki, upuszczenie wpisuje surowy zaznaczony tekst, więc ten sam gest działa i dla zwykłych poleceń;
• gdy diff oglądany jest przy konkretnym commicie, blok niesie dodatkowo wiersz Commit: przypinający dokładną rewizję.

Kopiowanie kontekstu

Ten sam blok mieszka w menu kontekstowym: Copy Context w edytorze kodu i widoku diffa kopiuje go do schowka. Wklej do wejścia czatu Copilot — albo do innego agenta — gdy przeciąganie jest niewygodne. Animacja powyżej pokazuje powstały blok w wejściu agenta.

Wskazówki

• Zaznacz wiele w Explorer, by upuścić kilka ścieżek naraz;
• wejście czatu Copilot wysyła do terminala jak wpisany tekst (zob. Historia agenta kodu), więc kontekst dodany tam dociera do agenta dokładnie tak, jakbyś go wpisał;
• połącz z Automatycznym potwierdzaniem, by agent działał na upuszczonym kontekście bez dalszych promptów.