Terminal MCP

Elke terminal is een eersteklas burger van MCP (Model Context Protocol): externe agents sturen terminals aan via de MCP-gereedschappen van de server — terminals lijsten, het scherm lezen, opdrachten uitvoeren, op voltooiing wachten — waardoor de codeeragent die je al gebruikt echte interactieve shells kan bedienen.

De terminal-MCP-gereedschappen van de server

Rond terminalsessies kan een MCP-client:

• list_terminals — alle open terminals; get_terminal — titel, cwd en appstatus van één terminal;
• get_screen — de huidige zichtbare schermtekst; get_scrollback — recente geschiedenisregels;
• send_command — een opdrachtregel uitvoeren (Enter toegevoegd); send_input — rauwe tekst zonder Enter (y bevestigen, formulieren invullen); send_key — benoemde toetsen (Enter, Ctrl+C, pijlen);
• clear_terminal — de buffer legen; resize_terminal — de PTy herschalen; wait_terminal — blokkeren tot de terminal niet meer bezet is.

Een terminal adresseren: het Terminal-ID

Gereedschapsaanroepen richten zich op een terminal via zijn Terminal-ID. Rechtsklik in een terminal → MCP → Copy Terminal ID, en plak het ID vervolgens bij je agent zodat die exact die terminal aanstuurt.

Agent-app-registratie met één klik

Het submenu MCP somt ook de op de server gedetecteerde agent-apps op (editor-CLI’s en dergelijke). Op een app klikken typt een kant-en-klare mcp add-opdracht in de terminal — zonder afsluitende regeleinde; controleer die en druk zelf op Enter om de MCP-dienst van deze server bij die agent te registreren. Invoeren verbergen zich zolang een app al in de sessie draait, zodat tekst niet in de app-UI belandt.

Typische lus: kopieer het Terminal-ID naar je agent → send_command start een build → wait_terminal tot klaar → get_screen leest het resultaat. Samen met Automatisch bevestigen (zie het terminalhoofdstuk) draaien lange interactieve taken vrijwel zonder toezicht.